انگشت ماشهای، وضعیتی است که در آن تاندونهای خمکننده انگشت دچار التهاب یا ضخامت میشوند و حرکت طبیعی انگشت را مختل میکنند. افراد مبتلا ممکن است هنگام خم و راست کردن انگشت، درد، سفتی یا قفل شدن انگشت را تجربه کنند و گاهی صدای کلیک شنیده میشود. اگرچه این مشکل در موارد خفیف ممکن است به مرور بهتر شود، فیزیوتراپی یکی از روشهای مؤثر غیرجراحی برای کاهش درد، بهبود حرکت و جلوگیری از پیشرفت بیماری است.
کاهش التهاب و درد: استفاده از روشهای فیزیوتراپی میتواند تورم تاندون و غلاف آن را کاهش دهد.
بهبود دامنه حرکتی انگشت: تمرینات کششی و فعال باعث حرکت روان انگشت و جلوگیری از خشکی مفصل میشوند.
تقویت عضلات دست: تقویت عضلات خمکننده و بازکننده انگشتها، عملکرد طبیعی انگشت را بازمیگرداند.
پیشگیری از پیشرفت بیماری: فیزیوتراپی به کاهش گیر کردن تاندون و نیاز به جراحی کمک میکند.
استفاده از اسپلینت یا آتل انگشت برای محدود کردن حرکت و کاهش فشار روی تاندون.
کمپرس گرم یا حمام آب گرم برای بهبود جریان خون و کاهش خشکی و التهاب.
خم و راست کردن انگشت به آرامی و بدون درد شدید.
تمرینات کشش تاندون با کمک انگشتان دیگر یا توپ نرم.
فشار دادن توپ نرم یا کش لاستیکی برای تقویت عضلات خمکننده انگشت.
ماساژ محل تاندون و غلاف برای کاهش التهاب و چسبندگی.
استفاده از TENS یا اولتراسوند برای کاهش درد و تحریک ترمیم بافت.
تمرینها باید ملایم و بدون درد شدید باشند.
انجام تمرینات به صورت منظم و تدریجی بیشترین اثر را دارد.
در صورت عدم بهبود طی چند هفته یا قفل شدن شدید انگشت، پزشک ممکن است تزریق کورتون یا جراحی را توصیه کند.
اصلاح فعالیتهای روزمره و کاهش فشار روی انگشت نیز اهمیت بالایی دارد.
فیزیوتراپی یکی از روشهای مؤثر و کمتهاجمی برای درمان انگشت ماشهای است. اجرای برنامه توانبخشی شامل استراحت، گرما درمانی، تمرینات کششی و تقویتی، ماساژ و الکتروتراپی میتواند درد را کاهش دهد، دامنه حرکتی انگشت را بازگرداند و از نیاز به روشهای تهاجمی جلوگیری کند. همکاری بیمار با فیزیوتراپیست و پیگیری دقیق برنامه درمانی، کلید موفقیت در بهبود عملکرد انگشت و جلوگیری از عود بیماری است.
با تشکر از نگاه شما فیزیوتراپی فانتوم زنجان ❤️